Rozmaryn lekarski

Rozmaryn lekarski

Pochodzi z rejonu Morza Śródziemnego. Jest to krzewinka, nieodporna na mróz, dochodząca nawet do 1,5 m wys. Liście ma wąskie, lancetowate, z wierzchu ciemne, pod spodem jasne, omszone. Kwiaty niebieskie osadzone w kątach liści. Cała roślina wydziela przyjemny aromat, podobny do kamfory.

Surowiec - liść rozmarynu i ziele.

Zastosowanie - pomaga w trawieniu, w bólach reumatycznych, działa rozkurczowo i bakteriostatycznie. Zewnętrznie do płukania jamy ustnej, kapieli regenerujacych, bólach mięśniowych.

Stanowisko - w naszym klimacie można go uprawiać tylko w donicach i na zimę wnosić do chłodnych, jasnych pomieszczeń. Wymaga ziemi żyznej, wapiennej, przepuszczalnej i w trakcie wegetacji dużo słońca. Można go rozmnażać z sadzonek i nasion. Jest świetną rośliną na balkony czy tarasy. Przyciąga pszczoły.

Receptury:

Napar - ziele można naparzać jak herbatkę.

Wino - od 30 do 60 g szczytówych pędów kwiatowych zalać 1 l białego wytrawnego wina, macerować od 3 do 7 dni często wstrząsając, zlać, pić po 2 - 3 kieliszki dziennie.

Kuchnia - używa się jako przyprawę ułatwiającą trawienie. Korzystnie jest go łączyć np.z majerankiem i cząbrem. Stosowany jest do aromatyzowania likierów, win i miodów.

Kosmetyka - ma duże znaczeniu w kosmetyce, napar jest bardzo dobrą płukanką do włosów przetłuszczających się, przemywań tłustej cery, szczególnie w połączeniu z kwiatem lawendy. Do włosów ciemnych rozmaryn można łączyć z szałwią, a jasnych z rumiankiem. Jest wykorzystywany w przemyśle perfumeryjnym.