Lukrecja gładka

Lukrecja gładka

Lukrecja występuje w poł.Europie i Azji Mniejszej, obecnie jest uprawiana w wielu krajach. Jest rośliną wieloletnią o wzniesionej łodydze wys. 1 - 1,5 m; liście nieparzysto pierzaste, podobne do robinii, skórzaste, lśniące, ciemnozielone. Kwiaty grzbieciste, motylkowate, barwy - fioletowej, liliowej czasem białej. Owocem jest strąk. Lukrecja ma silnie rozwinięty system korzeniowy, nawet do kilku metrów w głąb.

Surowiec - korzeń lukrecji

Zastosowanie - stosuje się w schorzeniach przewodu pokarmowego, w nieżycie i wrzodzie trawiennym żołądka i dwunastnicy, w żółciowym nieżycie żołądka; alergicznych reakcjach na niektóre pokarmy; również w schorzeniach górnych dróg oddechowych, nieżycie gardła i oskrzeli, uporczywym suchym kaszlu, chrypce, zapaleniu dziąseł i migdałków.

Przeciwskazania - nie należy zażywać zbyt dużych dawek przez dłuższy czas.

Stanowisko - lukrecja wymaga gleb ciepłych, żyznych, wilgotnych i o dużej zasobności w wapń. Ze względu na bardzo długi system korzeniowy, gleba powinna być głęboko przekopana. Rozmnaża się z sadzonek rozłogowych lub nasion, początkowo rośliny rosną dość wolno.

Receptury:

Odwar z korzeni - 1/3 łyżki rozdrobnionych korzeni zalać 1 szklanką wody gorącej i ogrzewać do wrzenia, gotować 5 - 7 minut i odstawić na 15 minut. Pić 1 - 2 łyżki 2 - 3 razy dziennie po jedzeniu jako środek wykrztuśny i przeciwazapalny. Ten sam odwar po dodaniu Azulanu, można stosować do płukania w stanach zapalnych jamy ustnej i gardła.

Ogród - lukrecja ze wględu na bardzo długi system korzeniowy jest rośliną, bardzo korzystnie oddziaływującą na glebę.