Kozieradka pospolita

Kozieradka pospolita

W warunkach naturalnych występuje w Europie południowej, Azji Mniejszej, Afryce północnej. Jest to roślina jednoroczna dorastająca do 70 - 100 cm. Łodygę ma silnie rozgałęzioną, liście długoogonkowe, trójlistkowe. Kwiaty błękitne lub fioletowe zebrane po dwa, na krótkich szypułkach. Strączki długości do 8 cm zawierające nasiona w kształcie nerkowatym na końcach ścięte. Roślina wydziela specyficzny zapach. Jest miododajna.

Surowiec - nasiona.

Zastosowanie - ma ogólne działanie wzmacniające organizm oraz duże wartości odżywcze. W połączeniu z innymi ziołami stosuje się ją w problemach przewodu pokarmowego. Zewnętrznie w postaci okładów na trudno gojące się rany, na czyraki, ropne zmiany skórne.

Stanowisko - lubi stanowiska słoneczne i osłonięte od wiatru. Glebę żyzną, przepuszczalną i z zawartością wapnia, oraz szybko nagrzewającą się. Wysiewa się ją wprost do gruntu.

Receptury:

Napar - nasiona zemleć grubo , zaparzyć jak herbatę, pić dla poprawienia trawienia, zwiększenia laktacji, złagodzenia kaszlu, przeciw wzdęciom i biegunkom.

Powidełka - zmieszać sproszkowane nasiona w równej ilości z miodem lub konfiturą. Przyjmować 2 razy dziennie po 1 łyżeczce w czasie jedzenia jako środek ogólnie wzmacniający. Można również nasiona podprażyć delikatnie na patelni.

Odwar - 1 łyżkę rozdrobnionych nasion zalać 1 szklanką letniej wody, zagotować i trzymać na małym ogniu 3 min, odstawić jeszcze na parę minut. Letnie stosować na okłady na czyraki, wrzody, stany zapalne skóry. Można również przykładać papkę z rozdrobnionych nasion namoczonych w mleku.

Kuchnia - sproszkowane nasiona są składnikiem curry i korzennych sosów. Świeże młode pędy można dodawać do sałatek, lub gotować jak jarzynę.