Koper włoski

Koper włoski

Koper włoski zwany często fenkułem pochodzi z rejonu Morza Śródziemnego i Azji Mniejszej. W Polsce uprawia się go w cieplejszych rejonach. Jest rośliną wieloletnią ale w Polsce ze względu na warunki klimatyczne dwuletnią. W pierwszym roku tworzy rozetę liści odziomkowych, w drugim wyrasta z niej wzniesiona łodyga nawet 180 cm wys. Kwiaty jasnożółte zebrane w baldachy. Liście delikatne, pierzaste, o ogonkach pochwiasto obejmujących łodygę.

Surowiec - owoce kopru.

Zastosowanie - używa się w mało nasilonych zaburzeniach trawiennych, bólach brzucha, wzdęciach, zaparciach, odbijaniu, braku apetytu. Również jako lek wykrztuśny, ale w połączeniu z innymi surowcami. Żucie owoców może być pomocne przy zapaleniu jamy ustnej.

Przeciwskazania - nie należy nadużywać olejku koprowego, gdyż drażni błony śluzowe żołądka i jelit, a nawet może spowodować przekrwienie mózgu i płuc.

Stanowisko - gleby próchniczne, przepuszczalne raczej o odczynie obojętnym lub lekko zasadowym, osłonięte od wiatru. Najlepiej wysiewać nasiona do doniczek, i wysadzać w maju do gruntu.

Receptury:

Napar - łyżkę owoców zalać 2 szklankami wrzątku i zaparzać pod przykryciem 20 min. Odstawić na 10 min. Pić 2 -3 razy dziennie jako środek wiatropędny i wykrztuśny. Dzieciom podawać po 1 łyżeczce co 2 - 3 godziny.

Wino koprowe - 2 łyżki zmielonych owoców zalewamy 1/2 sklanką wrzątku i gotujemy na małym ogniu przez 2 - 3 minuty, odstawiamy pod przykryciem na pół godziny. Przecedzamy i wlewamy do butelki wytrawnego białego wina odstawiając na kilka dni. Można pić przy obfitym jedzeniu po kieliszku.

Kuchnia - gotować bulwy i podawać jak jarzynkę. Młode łodygi dodawać do sałatek. Nasiona dodawać do marynat i jako przyprawę do potraw.

Ciekawostki:

Przed wiekami koper włoski uchodził za zioło bardzo wszechstronne, doczekał się ponad 200 receptur na zastosowanie. Ponadto wierzono, że przynosi szczęście w kłopotach miłosnych i w małżeństwie. Wierzono również, że posiada właściwości wzmacniające organizm.