Hyzop lekarski

Hyssopus officinalis, Rodzina - Jasnotowate

Pochodzi z rejonów Morza Śródziemnego, Afryki Północnej i Azji Wschodniej. Jest to krzewinka wyrastająca do 50 - 60 cm. o sztywnej, wzniesionej łodydze, drewniejącej u nasady. Liście ma wąskie lancetowate, ciemnozielone. Kwiaty fioletowo - różowe lub białe.

Surowiec - ziele hyzopu.

Zastosowanie - w stanach nieżytowych błon śluzowych przewodu pokarmowego, nadmiernej fermentacji, zaburzeniach trawiennych, długotrwałej biegunce. Również w nieżytach gardła i oskrzeli wewnętrznie i zewnętrznie. Również ma działanie przeciwpotne. Najlepiej łączyć go z innymi ziołami.
 

Nie należy zażywać przetworów z hyzopu dłuższy czas ani przekraczać podanych dawek.

Stanowisko - wymaga stanowisk o wystawie południowej, osłoniętych od wiatrów, gleb piaszczysto - gliniastych wapiennych. Nasiona można wysiewać wprost do gruntu w kwietniu lub do doniczek, a na miejsce stałe wysadzać w lecie. Jesienią powinno się zabezpieczyć rośliny przed silnymi mrozami.

 

 

Receptury:

Napar - zalać w termosie 1 i 1/2 łyżki ziela 2 szklankami wody wrzącej i zaparzać ok. 2 godz. Pić po 1/4 - 1/3 szklanki 2 - 4 razy dziennie przed jedzeniem w zaburzeniach trawiennych, a po jedzeniu jako środek wykrztuśny. Stosować 2 tygodnie i zrobić przerwę 10 dni.

Kompres na stłuczenia - 1 - 2 łyżki ziela zmieszać z łyżką płatków owsianych, rozrobić z wodą na papkę i dodać parę kropel octu. Letnie przykładać na stłuczone miejsca kilka razy dziennie.

Kuchnia - jako przyprawa do mdłych potraw, sosów.

Ogród - hyzop jest nie tylko bardzo ładną wieloletnią rośliną, ale również posadzony w ogrodzie działa odstraszająco na motyle bielinka. Posadzony zaś przy winorośli wpływa korzystnie na jej rozwój i owocowanie.

Ciekawostki:
Dawniej hyzop miał o wiele większe znaczenie w ziołolecznictwie niż obecnie. Dla Hebrajczyków był rośliną świętą i oczyszczającą. Wierzyli, że posiada moc oczyszczającą fizycznie, moralnie i psychicznie.