Dziewanna drobnokwiatowa

Dziewanna drobnokwiatowa

Pochodzi z Południowej Azji i obecnie występuje prawie w całej Europie. W Polsce pospolita szczególnie na glebach jałowych, piaszczystych i kamienistych. Jest rośliną dwuletnią tworzącą w pierwszym roku rozetę dużych, eliptycznych liści pokrytych kutnerem. W drugim roku wyrasta wysoki pęd, często do 2 m , zakończony kłosowatym kwiatostanem. Kwiaty złotożółte osadzone są w pęczkach od 3 do 5, rozwijają się od dołu ku górze. Kwiat przekwita bardzo szybko. Cała roślina kwitnie w połowie lata. Nasiona najlepiej wysiewać wiosną lub latem do doniczek i jesienią wysadzać na miejsce stałe. Wysiewa się również sama.

Surowiec - surowcem jest kwiat dziewanny, suszy się tylko płatki, szybko aby nie straciły koloru. Przechowywać najlepiej w szczelnych papierowych torebkach, łatwo ulega zepsuciu.

Zastosowanie - wykrztuśne, śluzowe, dezynfekujące, przeciwcukrzycowe. Zewnętrznie można stosować do okładów w przypadku podrażnień skóry, ropnych wypryskach itp., także w nerwobólach.

Stanowisko - słoneczne, gleby lekkie, piaszczyste. Świetnie nadaje się na wszelkie rekreacyjne działki leśne, czy też zagospodarowywane nieużytki. Jest bardzo dekoracyjna.

Receptury:

Napar - 1 łyżkę suszonych płatków zalać 1 szklanką wrzątku i naparzać pod przykryciem 15 min. Stosować w suchym męczącym kaszlu, chrypce, w przewlekłych stanach zapalnych żołądka i jelit.

Odwar - j.w. ale gotować na b.małym ogniu przez 15 min. Stosować j.w. i również do płukania chorego gardła. Można robić okłady na oparzone miejsca, ropne stany skórne.

Nalewka -100 g świeżych kwiatów zalać 0,5 l spirytusu i odstawić na dwa tygodnie. Po tym czasie zlać i stosować 15 - 20 kropli w kieliszku wody przy przeziębieniach. Pozostałe płatki można zalać niewielką ilością wody i używać zewnętrznie.

Jako zioło była bardzo ceniona w starożytności i wielu sławnych medyków poświęcało jej wiele opisów. W Polsce przez wiele wieków uważano, że dziewanna jest dobra na choroby płucne, febrę, bóle zębów. Leczono nie tylko ludzi, ale i  zwierzęta domowe. Używano także korzenia. Z dziewanny sporządzano wiele specyfików takich jak : herbatki, odwary, maści, wino, wódkę , olej, suchy proszek.