Cebula zwyczajna

Cebula zwyczajna

Jest to roślina dwu lub wieloletnia, prawdopodobnie pochodząca ze środkowej lub zachodniej Azji. W pierwszym roku wytwarza pojedynczą cebulę, w drugim kwitnie i zawiązuje nasiona.

Surowiec - świeże cebule.

Zastosowanie - najczęściej w schorzeniach górnych dróg oddechowych, w anginie, suchym kaszlu. Ma działanie wykrztuśne. Zewnętrznie przy owrzodzeniach i czyrakach. Ogólnie działa wzmacniająco i uodporniająco na cały organizm poprzez swoje właściwości bakteriobójcze i odżywcze.

Stanowisko - gleba przepuszczalna, żyzna, stanowisko słoneczne. Można wysiewać wprost do gruntu wiosną lub wysadzać małe cebulki tzw. dymkę.

Receptury:

Syrop z cebuli - 1 część utartej cebuli wymieszać z 1 częścią miodu, zagotować, odcedzić. Pić 3 - 5 razy dziennie łyżkę ( dzieci łyżeczkę ) po jedzeniu przy kaszlu i bronhicie.

Sok z cebuli - posiekać drobno cebulę, zasypać cukrem i odstawić w ciepłe miejsce, aż puści sok. Odcedzić, pić j.w.

Wino cebulowe -300 g rozdrobnionej cebuli zalać butelką wytrawnego białego wina, dodać 100 g miodu, wymieszać i macerować 4 - 5 dni. Przecedzić i pić 1 - 3 razy dziennie po kieliszku jako środek ogólnie wmacniający, szczególnie przy przeziębieniach.

Miazga cebulowa - można stosować surową utartą cebulę na miejsca objęte reumatyzmem. Okład zdejmujemy jeśli wystąpi silne pieczenie. W przypadku czyraków, owrzodzeń, ropnych wyprysków nakładać miazgę jeszcze ciepłą z cebuli ugotowanej w łupinie.

Maść cebulowa - dużą cebulę utrzeć na tarce, dodać łyżkę miodu, 1 łyżeczkę mąki pszennej, 1/2 tuby maści Tormentiol i zarobić na gęstą pastę. Przykładać na czyraki, wrzody.

Ogród

• macerat - 200 g łusek zalać 10 lirami wody i zostawić na 4 - 5 dni, stosować co kilka dni bez rozcieńczania na rośliny przeciw mszycom, miodówkom, skoczkom, przędziorkom
• wywar - 75 g cebuli lub 500 g łusek na 10 litrów wody gotować 30 minut, stosować bez rozcieńczania zapobiegawczo i doraźnie przy chorobach grzybowych, roztoczach, mszycach.

Ciekawostki:

Cebula przez całe wieki była uważana za roślinę, która "żywi i leczy". Wg Sebastiana Kneippa "jest nie tylko zaprawą korzenną i pożywieniem, ale nadto środkiem leczniczym i czyszczącym. Jako przyprawa potrawy, poprawia trawienie i czyni człowieka wesołym i swobodnym." Uważano również, że nacieranie skóry głowy świeżym sokiem z cebuli zapobiega wypadaniu włosów.